شاید جای رئالیتی شویی با محوریت برنامه «جوکر» در مارکت برنامههای کشور خالی بوده است، اما با تولید آن باید دید تا چه اندازه میتواند با ذائقه مخاطب همراه باشد، آنچه که از پخش چند فصل ابتدایی این برنامه برآورد میشود؛ «جوکر» جولانگاهی کارگردانی شده برای جمعی از طنازان کشور است.
سوره سینما – هدیه حدادیاصل :سابقه تولید برنامههایی با عنوان تاکشو نشان داده است که مخاطب دوست دارد وجوه دیگری از چهره هنرمندانی که مخاطبشان است را دنبال کند. ورای از اینکه یک سلبریتی کجا میرود، چه میخورد و یا چه میپوشد و در کل در گذر از علایق سطحی او، حالا مخاطب به دنبال آن است که لایههای درونیتر آنها را کشف کند. اینکه چگونه میخندند؟ چگونه میگرید و یا چگونه با دیگران ارتباط برقرار می کند…
پس از موفقیت در تاکشوهایی که سالها پیش، تولید میشد مانند برنامههایی چون «شب شیشهای»، «عبور شیشهای»، «مثلث شیشهای» و یا «دید در شب» که توسط رضا رشیدپور اجرا و به روحیات ابتدایی هنرمندان میپرداخت و با دعوت از آنها سعی میکرد چهره اولیهشان را به مخاطب نشان دهد، اما باگذشت مدت زمانی ساختار اجرایی این دست برنامهها به تکرار افتاد و مخاطب را از تماشای آن دور کرد چرا که دیگر مخاطب با خواندن، دیدن و در جریان قرارگرفتن وجوه ابتدایی سلبریتیها همه موارد اولیه از آنها را درک کرده و تا جایی که میخواست پیگیری کرده بود، حال زمانش رسیده بود و برنامهسازان باید دست به تولید محتوایی میزدند که به لایههای دیگری از شخصیت سلبریتیها بپردازند؛ این نگاه خود نیازمند اتاق فکری بود که خروجی قابل قبولی را به دنبال داشته باشد.