یادداشت میهمان- حجت الاسلام میثم غلامی؛ اما در سالهای اخیر، این مفهوم بهکلی دگرگون شده است. دیپلماسی فناوری امروز دیگر یک فعالیت جانبی و تشریفاتی نیست، بلکه به یکی از میدانهای اصلی رقابت قدرتهای بزرگ تبدیل شده است و کشورها میکوشند از طریق حضور رسمی و نهادی در کشورهای دیگر، فناوری و سرمایهگذاری به دست آورند.
هیچ کشوری این دگرگونی را بهاندازۀ چین جدی نگرفته است. چین دیپلماسی فناوری را نه بهعنوان ابزاری تبلیغاتی، بلکه بهعنوان یک بازوی اجرایی در سیاست خارجی خود طراحی کرده است که کارش شکار فرصتهای توسعۀ فناوری است. منطق پشت این تحول نیز بسیار بلندپروازانه است. این سیاست هم قلمرو نفوذ فناوری، اقتصاد و استانداردهای چین را در سراسر جهان گسترش میدهد و هم با جذب سرمایۀ انسانی، مالکیت فکری و فرصتهای سرمایهگذاری از دل اکوسیستم فناوری آمریکا و متحدانش، بهطور غیرمستقیم قلمرو نفوذ آمریکا را محدود میکند.