وقتی سکوت ظاهراً انتخابی به نظر میرسد، واقعیت این است که ذهن و رفتار ما پیش از هر سرکوبی تحت فشار قرار گرفته و این همان نقطهای است که به آن «یک گام پیش از مارپیچ سکوت» میگویند، جایی که گفتوگوها هیجانی و واکنشها پرهزینه میشوند.
در این چارچوب که با عنوان «جنگ شناختی» شناخته میشود، تأکید میکند که کنترل افکار عمومی الزاماً از مسیر اقناع مستقیم نمیگذرد، بلکه اغلب از راه مهندسی محیط واکنش صورت میگیرد. بهعبارت دیگر، آنچه هدف قرار میگیرد نه فقط «پیام»، بلکه واکنشی است که جامعه به پیام نشان میدهد. هدف اصلی الزاماً تغییر نظر مردم نیست، بلکه تنظیم این است که چه کسی حق واکنش دارد، چگونه واکنش میدهد و با چه هزینهای.
یکی از محورهای کلیدی این ادبیات، استفاده از «گواهی اجتماعی» است یعنی بهرهگیری از تمایل انسان به همراستا شدن با آنچه غالب یا اکثریت به نظر میرسد. در فضای شبکههای اجتماعی، این اکثریت اغلب واقعی نیست، بلکه از طریق الگوریتمها، تکرار پیام، برجستهسازی گزینشی و تولید واکنشهای هماهنگ ساخته میشود و مخاطب نه با استدلال، بلکه با «فضای واکنش» مواجه است.