آیا انیمه‌ی سرویس تحویل کیکی استعاره‌ای از افسردگی است؟

فیلم‌های استودیو جیبلی تنها شکلی از انیمه هستند که اکثر مخاطبان این ژانر در مورد تمام آثارش اتفاق نظر دارند. شاید پدر و مادرها دوست نداشته باشند «ناروتو» (Naruto) را تماشا کنند، بعضی‌ها هم «آکیرا» (Akira) را چندان مهم نمی‌دانند، اما همه آثار هایائو میازاکی را ستایش می‌کنند. همان نسلی که با تماشای «شهر اشباح» (Spirited Away) یا سرویس تحویل کیکی (Kiki’s Delivery Service) بزرگ شده است. در حالی که بیشتر فیلم‌های میازاکی زمینه‌ی مشترک و پیام‌های اساسی دارند، «سرویس تحویل کیکی» برای گروهی از جوانانی که تلاش می‌کنند تا وارد دوران بزرگسالی شوند، تحسین‌برانگیزترین است.