آنورا (Anora) یک افسانه مدرن و بیپروا است. مانند بسیاری از فیلمهای بیکر، این اثر هم در هستهاش درباره محدودیتهای رویای آمریکایی است، دیوارهای نامریی بسیاری که سد راه خیالپردازیهایی درباره برابری و فرصت هستند و آدمهایی که خود را به هر سختی که شدهاست، به رویای امریکایی وصل میکنند. این داستان ثروت و قدرت است و آنچه عشق میتواند و نمیتواند بر آن غلبه کند. اما آنورا همچنین درباره چیزی بسیار تاثیرگذارتر است: یعنی نگاه کردن به پدیدهها و سپس تجربه کردن. آنورا بهعنوان یک فیلم برنده نخل طلای جشنواره کن، از سال ۲۰۱۱ تا کنون اولین فیلم آمریکایی پس از درخت زندگی است، که موفق به کسب این جایزه شدهاست.
وانیا بهسرعت تبدیل به فانتزی آمریکایی آنی میشود. او بهوضوح تحتتاثیر انبوه ثروت پدرش قرار گرفتهاست اما خود وانیا بهنوعی آنقدرها هم دوستداشتنی، امن یا خوشایند نیست.
ما واقعا در فیلم آنورا داستان چندانی از هیچ کدام از شخصیتها نمیدانیم، حداقل بهطور واضح اطلاعاتی درباره پیشینه شخصیتها به ما داده نمیشود بهخصوص درباره آنورا. در عوض بیکر به لمسهای کوتاه و تقریبا غیرقابلتشخیص تکیه میکند تا به شخصیتهایش بعد ببخشد.