نقد فصل دوم انیمه تک‌رو (Solo Leveling)

اصولا صنعت انیمه در سیطره کامل مانگاهای ژاپنی قرار دارد و خیلی کم پیش می‌آید که مانهواها (داستان مصور کره‌ای) بتوانند به مرحله تولید انیمه برسند. اما انیمه تک‌رو (Solo Leveling) که اقتباسی از یک مانهوا و رمان اینترنتی به همین نام از چوگونگ است، یک اثر تماشایی است که به لطف مهارت اعضاء بااستعداد  استودیو ای-۱، به یک انیمه فوق‌العاده، و رقیبی قدر برای رقبای ژاپنی تبدیل شده است. این انیمه که فصل دوم آن به تازگی به پایان رسیده است، حالا دیگر به یکی از پدیده‌های مهم صنعت انیمه تبدیل شده است.

اصولا صنعت انیمه در سیطره کامل مانگاهای ژاپنی قرار دارد و خیلی کم پیش می‌آید که مانهواها (داستان مصور کره‌ای) بتوانند به مرحله تولید انیمه برسند. اما انیمه تک‌رو (Solo Leveling) که اقتباسی از یک مانهوا و رمان اینترنتی به همین نام از چوگونگ است، یک اثر تماشایی است که به لطف مهارت اعضاء بااستعداد  استودیو ای-۱، به یک انیمه فوق‌العاده، و رقیبی قدر برای رقبای ژاپنی تبدیل شده است. این انیمه که فصل دوم آن به تازگی به پایان رسیده است، حالا دیگر به یکی از پدیده‌های مهم صنعت انیمه تبدیل شده است.

سونگ جین‌وو بسیار شبیه ابرقهرمان‌های هالیوودی یکی، دو دهه پیش است. در آن زمان هالیوود به این نتیجه رسید که قهرمانان بی‌نقص و کامل دیگر جذابیتی ندارند و مخاطب ترجیح می‌دهد قهرمانان مورد علاقه‌اش از جنس خودش باشند، انسان‌هایی عادی که مشکلات شخصی خودشان را دارند و تلاش زیادی می‌کنند با جامعه خود سازگار شوند.

منبع  : مجله مایکت

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *