به گزارش سرویس فرهنگ و هنر ساعدنیوز، اثیرالدین اخسیکتی، شاعر مشهور سدهٔ ششم هجری، پس از آغاز سخنوری در زادگاهش اخسیکت (در ماوراءالنهر)، به دلیل ناآرامیهای خراسان به غرب ایران مهاجرت کرد و سالها در همدان و کُهستان به مدح شاهان و امیران سلجوقی، بهویژه غیاثالدین محمد بن ملکشاه و علاءالدین عربشاه پرداخت. او که در سال 609 هجری قمری در خلخال درگذشت، با شاعران بزرگی چون خاقانی، نظامی و ظهیر فاریابی معاصر بود و بهویژه رقابتها، معارضات و چالشهای شعری شدیدی با خاقانی و مجیرالدین بیلقانی داشت که گاه این رقابتها به قلمرو ممدوحان آنها نیز کشیده میشد.
دل، بر تو بدل نمی گزیند چه کنم
جز با غم تو نمینشیند چه کنم
این شعر بیانکنندهی یک عشق بسیار عمیق، وابستگی شدید عاطفی و نگرانی از جدایی یا از دست دادن معشوق است. شاعر در این ابیات از حال کسی میگوید که دلش فقط به یک نفر بسته شده و هیچ جایگزینی برای او در قلبش وجود ندارد. او احساس میکند حتی اگر بخواهد، نمیتواند عشق دیگری را جایگزین کند، چون دلش فقط با یاد و غم همان شخص آرام میگیرد و به نوعی به این احساس وابستگی پیدا کرده است.