به گزارش سرویس فرهنگ و هنر ساعدنیوز، مفهوم کلی این شعر این است که همیشه داشتنِ همهچیز باعث خوشبختی و رشد انسان نمیشود. گاهی کمبودها، آرزوهای برآوردهنشده و چیزهایی که به آنها نرسیدهایم، باعث میشوند بیشتر فکر کنیم، تلاش کنیم و برای ساختن آینده انگیزه داشته باشیم.
شاعر میگوید با وجود اینکه به بسیاری از خواستههایش نرسیده، ناامید نیست و همچنان امید و انگیزهٔ خلق کردن و ادامه دادن را در خود حفظ کرده است. او باور دارد که انسان معمولاً ارزش چیزها را زمانی بهتر درک میکند که آنها را نداشته باشد یا از آنها دور باشد.
زیر مجموعه خودم هستم
مثل مجموعهای که سخت تهیست
اگر شعر «همه را از نداشتن دارم» را شنیدید، خوشحال میشویم نظرتان را بدانیم؛ آیا این شعر را دوست داشتید؟ شعری هست که خیلی دوستش داشته باشید؟ اگر بله، لطفاً یک بیت از آن را برایمان بنویسید.