کمتر فیلمی در تاریخ سینما به جایگاه افسانهای پارک ژوراسیک (Jurassic Park) رسیده و در عین حال کمتر فرنچایزی به این اندازه مایوسکننده ادامه یافته است. استیون اسپیلبرگ در سال 1993 بار دیگر انقلابی در سینمای بلاکباستر تابستانی و عرصهای به پا کرد که خودش تقریبا بیست سال پیش با آروارهها (Jaws) بنیان نهاده بود. او رمان پرفروش مایکل کرایتون را به فیلمی پرهیجان، شوکهکننده و سرشار از فاجعه تبدیل و داستان دایناسورهایی را روایت کرد که بهطور ژنتیکی بازآفرینی شده و حالا روی پردهی نقرهای جان گرفته بودند. استفادهی انقلابی از جلوههای ویژهی کامپیوتری برای خلق دایناسورها، کارگردانی درخشان و گروه بازیگران بینقص به رهبری سم نیل، لورا درن و جف گلدبلوم، دست به دست هم دادند تا پدیدهای فرهنگی خلق شود که (برای مدتی کوتاه) پرفروشترین فیلم تاریخ لقب گرفت.