تربیت مادرانه تنها زیربنای یک خانواده سالم نیست، بلکه پایه فرهنگی یک ملت است. اخلاق عمومی، مسئولیتپذیری شهروندی و انسجام اجتماعی از همان روابط ابتدایی مادر و فرزند آغاز میشوند.
به گزارش عصرتبریز به نقل از قلم پرس، تربیت مادرانه از قدیم الایام موضوعی است که در خانواده ها دارای اهمیت بوده و حتی در دین اسلام آیات و روایات بسیاری در خصوص نقش مادر در تربیت فرزندان مطرح شده است، برای مثال پیامبر خدا (صلّىاللهعلیهوآلهوسلم) میفرمایند: «أکرِموا أولادَکُم، وأحسِنوا أدَبَهُم؛ یُغفَر لَکُم[۱]»؛ فرزندانتان را گرامى بدارید و نیکو تربیتشان کنید تا آمرزیده شوید.
حال این مساله اگرچه در ظاهر امری صرفا خانوادگی و شخصی به نظر میرسد، اما در واقع یکی از بنیادیترین نیروهای شکلدهنده فرهنگ عمومی در هر جامعه است.
بسیاری از جامعهشناسان معتقدند ریشههای نظم اجتماعی، اخلاق عمومی و رفتارهای جمعی، نه در ساختارهای رسمی، بلکه در خانههایی شکل میگیرد که نخستین تجربههای انسانی در آن رقم میخورد. در این میان، نقش مادر، نقشی تعیینکننده و بیبدیل است؛ نقشی که میتواند بنیانهای اخلاقی یک جامعه را تقویت یا تضعیف کند.