به گزارش سرویس کودک ساعدنیوز، شبنم دوستی،روانشناس کودک، در خصوص فرزندسالاری و نحوه شکلگیری آن در خانوادهها، گفت: فرزند سالاری وضعیتی است که در آن تصمیمات خانواده تحت تاثیر خواستههای کودک قرار گرفته و نقش والدین را در خانواده کمرنگ میکند؛ فرزندسالاری ریشههای مختلفی از جمله محبت بیش از حد دارد که میتواند بر رشد روانی کودک و تعادل ساختار خانواده و رابطه زوجین اثرات منفی بگذارد.
به گفته وی، فرزندسالاری به وضعیتی گفته میشود که در آن تصمیمها و قواعد خانواده، بهجای آنکه براساس هدایت و مسئولیتپذیری والدین شکل بگیرد، بیش از اندازه تحت تاثیر خواستهها و واکنشهای کودک قرار میگیرد. در چنین شرایطی، والدین بهتدریج نقش هدایتگر خود را از دست میدهند و رفتار کودک به عامل اصلی تصمیمگیری تبدیل میشود. این وضعیت معمولا از حدود دو تا سه سالگی و همزمان با آغاز استقلالطلبی کودک قابل مشاهده است. البته رفتارهایی مانند گریه، لجبازی یا مخالفت در این سنین کاملا طبیعی هستند. آنچه تعیینکننده است، نحوه واکنش والدین است. اگر قوانین و مرزهای خانواده بهطور مداوم براساس رفتار کودک تغییر کند، بهتدریج فرزندسالاری شکل میگیرد.
به نظر شما مرز باریک بین “حمایت از نیازهای کودک” و “فرزندسالاری” کجاست؟ آیا تا به حال در موقعیتی بودهاید که برای جلوگیری از ناراحتی فرزندتان، از قانون خود عقبنشینی کنید؟ تجربه یا چالش خود را در کامنتها با ما در میان بگذارید.