امروزه استفاده از جلوههای ویژه کامپیوتری (CGI) یا هوش مصنوعی در فرآیند فیلمسازی تمامی ژانرها به امری عادی و حتی جداییناپذیر تبدیل شده است. با این حال، فیلمهای اکشن جزو اولین پیشگامانی بودند که آغوش خود را به روی این فناوریهای نوظهور گشودند. با فکر کردن به دوران اولیهی ورود جلوههای ویژهی کامپیوتری به دنیای هنر هفتم و ادغام خام و پیشدستانهی آن با آثار سینمایی بلافاصله فیلمهایی مثل «بازگشت مومیایی» (The Mummy Returns)، «مورتال کامبت: نابودی» (Mortal Kombat: Annihilation) و «فرار از لسآنجلس» (Escape from L.A.) با آن جلوههای بصری زمخت و عجیب و غریب به یاد میآیند. (چهرهی دواین جانسون در فیلم اول خاطرتان هست؟!). بدیهی است که با پیشرفت تکنولوژی، این افکتها منسجمتر و بینقصتر شدهاند، تا جایی که در اکثر صحنهها به سختی قابل تشخیص هستند؛ البته اگر سبیل هنری کویل در فیلم «لیگ عدالت» (Justice League) و حذف ناشیانهی آن را فاکتور بگیریم!