فیلم رویاهای قطار (Train Dreams) به کارگردانی کلینت بنتلی، نوعی مکاشفه آرام در باب انسان، طبیعت و گذر بیرحمانهی زمان است. بنتلی در این فیلم درام، همان مسیری را ادامه میدهد که پیشتر در «سوارکار» (Jockey) آغاز کرده بود: فاصله گرفتن از درامهای پرتعلیق و حرکت بهسوی سینمایی دروننگر، کمدیالوگ و مبتنی بر بدن، فضا و سکوت.
«رویاهای قطار» شاید برای همه نباشد، اما برای کسانی که با آن همراه میشوند، تجربهای ماندگار خلق میکند. تجربهای که نه بهواسطه داستان، بلکه از طریق حس، فضا و اندیشه در ذهن حک میشود.