نقد فیلم داستان‌های عجیب (Freaky Tales)

در دورانی که صنعت سینمای آمریکا بیش از هر زمان دیگر به سمت مجموعه‌های بی‌پایان و قالب‌های تکراری کشیده شده، فیلم‌هایی چون داستان‌های عجیب (Freaky Tales) همچون یک نفس تازه هستند؛ آثاری که با جسارت در فرم، ارجاع‌های فرهنگی و چیدمانی چندپاره، جهانی را بازآفرینی می‌کنند که اگرچه گذشته‌ای نوستالژیک دارد، اما به‌طرز عجیبی زنده، پرانرژی و امروزی است. جدیدترین فیلم آنا بودن و رایان فلک، در دل اوکلند ۱۹۸۷ روایت می‌شود؛ شهری پرجنب‌وجوش و سیاسی که زیر پوستش، جنبش، موسیقی، نژاد، شورش، و اسطوره تنیده شده‌اند.

در دورانی که صنعت سینمای آمریکا بیش از هر زمان دیگر به سمت مجموعه‌های بی‌پایان و قالب‌های تکراری کشیده شده، فیلم‌هایی چون داستان‌های عجیب (Freaky Tales) همچون یک نفس تازه هستند؛ آثاری که با جسارت در فرم، ارجاع‌های فرهنگی و چیدمانی چندپاره، جهانی را بازآفرینی می‌کنند که اگرچه گذشته‌ای نوستالژیک دارد، اما به‌طرز عجیبی زنده، پرانرژی و امروزی است. جدیدترین فیلم آنا بودن و رایان فلک، در دل اوکلند ۱۹۸۷ روایت می‌شود؛ شهری پرجنب‌وجوش و سیاسی که زیر پوستش، جنبش، موسیقی، نژاد، شورش، و اسطوره تنیده شده‌اند.

فیلم‌هایی چون «داستان‌های عجیب» همچون یک نفس تازه هستند؛ آثاری که با جسارت در فرم، ارجاع‌های فرهنگی و چیدمانی چندپاره، جهانی را بازآفرینی می‌کنند که اگرچه گذشته‌ای نوستالژیک دارد، اما به‌طرز عجیبی زنده، پرانرژی و امروزی است.

منبع  : مجله مایکت

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *