به گزارش مجله خبری تپور؛ محمود کبیری یگانه معاون ارتباطات اداره کل اداری و اجرایی شورای اسلامی شهر تهران؛ یکی از نگرانی های بزرگ ایرانیان در دوره های مختلف، تجزیه ایران و از دست رفتن مناطقی از کشور و حاکمیت ملی ایران است، این مهم در دو، سه قرن گذشته و در دوران پادشاهی قاجار و پهلوی که مرزهای جغرافیایی ملموس تر از گذشته شد، بیش از پیش ملموس بوده است، در قرون پیش از آن تغییر مرزها و جابجایی پادشاهان امری عادی و رایج بود اما بعد از ایجاد اصولی چون حق حاکمیت سرزمینی، حق تعیین سرنوشت و پررنگ شدن حقوق بین الملل و شکل گیری دولت ملت ها در دوران معاصر، هرگونه تغییر و جابجایی در مرز و وسعت کشورها با حساسیت بیشتری از سوی شهروندان و جامعه جهانی مواجه می شد.
بی تردید برای کسانی که تاریخ را درک می کنند تجزیه ایران یک اتفاق معمولی نیست بلکه توطئه و نقشه ای هدفمند برای تضعیف ایران به عنوان یکی از تمدن های مهم و تاثیرگذار است، توطئه ای که با نقشه تجزیه معروف جیمز برنز وزیر امور خارجه وقت آمریکا مبتنی بر جدایی قومیت های ایرانی و تبدیل ایران به هفت کشور ملموس تر از قبل شد و حتی اسدالله علم نیز در خاطراتش به آن اشاره کرده است که نه با درایت پهلوی، بلکه با خوش شانسی ایران و اختلاف داخلی خود ابرقدرت ها با وجود ضعف و انفعال پهلوی به نتیجه نرسید، البته پیش از آن هم خاک ایران دستخوش بازی ابرقدرت ها قرار می گرفت، در سال ۱۹۰۷ (۱۲۸۶)، انگلستان و روسیه ایران را به سه قسمت یعنی مناطق شمالی و جنوبی نفوذ روسیه و انگلستان و منطقه بی طرف متعلق به ایران تقسیم کردند.