به گزارش سرویس فرهنگ و هنر ساعدنیوز، شعری که حامد بهداد با چنین بغضی زمزمه میکند، یکی از سوزناکترین مرثیههای تاریخ ادبیات ماست. بسیاری از حافظپژوهان معتقدند حافظ این غزل را در سوگ جانگداز فرزند جوانش سروده است. وقتی بهداد با صدایی لرزان میخواند: «بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد…» در واقع دارد داستان پدری را روایت میکند که سالها خون دل خورد تا ثمره زندگیاش (فرزندش) شکوفا شود، اما ناگهان طوفان بیرحم اجل، آن گل را پرپر کرد و برای او چیزی جز دلی پریشان باقی نگذاشت.
آنجا که سرش را پایین میاندازد و به بیتِ «قره العین من آن میوهٔ دل یادش باد / که چه آسان بشد و کار مرا مشکل کرد» میرسد، لحنش به نجوا تبدیل میشود. «قره العین» یعنی نورِ چشم؛ و حافظ پدری است که میگوید فرزندم چقدر راحت و سبکبال رفت، اما رفتنش بار سنگینی روی دوش من گذاشت. حامد بهداد با درک شهودی این داغ، از تکنیکهای مرسوم بازیگری دست میکشد؛ او خودش را کاملاً تسلیمِ غمِ شعر میکند و با مکثهای طولانی بین ابیات، به مخاطب فرصت میدهد تا همراه با او، بغضش را فرو بخورد.
بلبلی خونِ دلی خورد و گلی حاصل کرد
بادِ غیرت به صدش خار، پریشاندل کرد
حامد بهداد (زادهٔ 26 آبان 1352) بازیگر است. او نخستین بار با فیلم آخر بازی (1379) به سینما معرفی شد و برای همین فیلم، کاندید سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد از جشنواره فیلم فجر شد. او برای بازی در فیلم جرم (1389) به کارگردانی مسعود کیمیایی سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مکمل مرد را از بیست و نهمین جشنواره فیلم فجر دریافت کرد. از آخرین جوایز او میتوان جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره بینالمللی فیلم شانگهای در سال 2019 برای بازی در فیلم قصر شیرین را نام برد.
لحن و اجرای حامد بهداد در این شعرخوانی چقدر روی شما تاثیر گذاشت؟ زیباترین بیتی که با صدای او به دلتان نشست کدام بود؟ در بخش نظرات برامون بنویسید.