به گزارش سرویس فرهنگ و هنر ساعدنیوز، شعر غنایی ایران همیشه مأمن رازهای مگو بوده است، اما وقتی پای قلمِ زنی چون مهستی گنجوی به میان میآید، احساسات عریانتر، بیپردهتر و عمیقتر از هر زمان دیگری جلوه میکنند. او قرنها پیش، از مِهر و کین، و از خوابها و بیداریهایی سرود که هنوز هم پس از گذشت صدها سال، آینه تمامنمای احوال عاشقانه ماست. ابیاتی که گویی برای تنهاییهای امروز ما دکلمه شدهاند.
رشید کاکاوند در این ویدیو، صرفاً یک شعر را بازخوانی نمیکند؛ او با تکیه بر کلمات، مکثهای هوشمندانه و صدای آرامشبخش خود، روحِ خفته در این اثر را بیدار میکند. در چشمان او نگاه کنید؛ در پسِ هر مصرع، قصهای از تردید میان ماندن و رفتن، و سوختن در تبِ عشقِ دگری است. این اجرای کوتاه، تلنگری است به قلبهایی که در شلوغیِ این روزگار، فرصتِ عاشقی و دلتنگی را از یاد بردهاند.
از مهر خود و کین تو در تابم من
در چشم تو گوئی به میان آبم من
مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را 576 یا 577 هجری قمری نوشتهاند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است. مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پیسپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گنجور اضافه شده است.
زیباترین بیتی که با صدای دکتر کاکاوند دلتنگتان کرد را در بخش نظرات برای ما بنویسید.