او در بخشی از صحبتهایش تأکید کرد که بزرگترین افتخارش این است که مردم هنگام دیدنش، پیش از هر چیز سراغ مادرش را میگیرند.
به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، داریوش فرضیایی در بخشی از صحبتهای خود درباره روزهایی که غم و ناراحتی به سراغش میآید، گفت: «من هم وقتی غم سراغم میاد گریه میکنم و فقط از خدا کمک میخواهم.»
عمو پورنگ با اشاره به تجربه سالها فعالیت در عرصه هنر و شهرت، ادامه داد: «من نهایت و انتهای آنچه برای یک نفر در دنیای هنر و شهرت اتفاق میفته رو دیدهام.»
داریوش فرضیایی، مجری و بازیگر محبوب ایرانی ، اول مرداد 1352 در تهران به دنیا آمد. او در خانوادهای پرجمعیت چشم به جهان گشود؛ پدری آذریزبان و اهل خلخال و مادری گیلانی داشت. همین ریشههای خانوادگی باعث شده بود که او در بسیاری از اجراهایش با صمیمیت به زبانهای ترکی و گیلکی صحبت کند و این ویژگی، رنگ و بوی خاصی به شخصیت دوستداشتنی «عمو پورنگ» ببخشد.
فرضیایی ششمین فرزند خانواده است و پنج برادر و دو خواهر دارد. با این حال، خانواده او سالها پیش داغ از دست دادن یکی از برادرانش را نیز تجربه کرده بود؛ برادری که بر اثر بیماری درگذشت و غمی بزرگ را برای خانواده به جا گذاشت.