به گزارش سرویس علم و فناوری ساعدنیوز به نقل از فارس، در بسیاری از حوزهها، پیشرفت کشورها نه صرفاً به منابع طبیعی، سرمایه مالی یا نیروی انسانی، بلکه به جایگاه علم در نظام تصمیمگیری آنها وابسته است. علم وقتی بهدرستی دیده شود، مسیر توسعه را کوتاهتر و کمهزینهتر میکند. اما اگر دانش، محدود به آزمایشگاهها و مراکز تحقیقاتی باقی بماند و به عرصه حکمرانی وارد نشود، نهتنها گرهی باز نمیکند، بلکه خود به حاشیه میرود.
ایران در بسیاری از حوزههای فناورانه از جمله ارتباطات، دستکم در سطح توان علمی، چیزی کم ندارد. پژوهشگران، مهندسان و شرکتهای داخلی در سالهای اخیر نشان دادهاند که توان طراحی، ساخت و اجرای پیچیدهترین پروژهها را دارند. اما این توان علمی، وقتی به سیاستگذاری راه پیدا نمیکند، نتیجهاش عقبماندگی از رقبا و وابستگی به واردات است.