بیست سال از روزی میگذرد که نخستین قسمت سریال آشنایی با مادر (How I Met Your Mother) از شبکه سیبیاس پخش شد؛ سریالی که در نگاه نخست، یکی از آن کمدیهای معمولی به نظر میرسید که حول دوستی چند نفر در نیویورک میچرخند، اما خیلی زود ثابت کرد درون همان قالب آشنا، چیزی تازه و متفاوت پنهان است. در سالهایی که هنوز خبری از شبکههای استریم و فرهنگ اینترنتی امروز نبود، این مجموعه توانست با زبان طنز، نوعی احساس تنهایی، اضطراب و آرزو را در نسل جوان آمریکا بازتاب دهد. حالا، پس از دو دهه، تماشای دوبارهاش دیگر فقط سرگرمی نیست؛ نوعی بازگشت به گذشته است، سفری به زمانی که روابط انسانی سادهتر و عشق کمتر گرفتار تردید و تکرار بود.
آنچه «آشنایی با مادر» را ماندگار کرده، نه فقط خندهها و شوخیهایش، بلکه صداقتی است که در لایههای زیرین روایت جریان دارد. پشت هر موقعیت طنز، یک لحظه سردرگمی، پشیمانی یا امید نهفته است. شخصیتها با همهی نقصهایشان شبیه خود ما هستند.