
تنگه هرمز و آبهای حاکمیتی جمهوری اسلامی ایران در خلیج فارس و دریای عمان، این روزها شاهد تجلی سطح جدیدی از بازدارندگی استراتژیک و تثبیت معادله قدرت به نفع جبهه مقاومت و امنیت درونزای منطقهای است.
وضعیتی که اکنون در این آبراه حیاتی جریان دارد، نه یک «آرامش شکننده» یا آتشبس موقت، بلکه «ثباتِ تحمیلشده بر پایه اقتدار میدانی» جمهوری اسلامی ایران است. به باور تحلیلگران ارشد مسائل راهبردی، تحولات اخیر و توقف ماجراجوییهای نیروهای فرامنطقهای در روزهای پایانی هفته گذشته، به هیچ وجه نشاندهنده تغییر ماهیت تجاوزکارانه ایالات متحده نیست؛ بلکه یک توقف اجباری و وقفه تاکتیکی ناشی از دریافت ضربات مهلک و درک واقعیتِ غیرقابلانکار برتری نظامی ایران در پهنه آبی جنوب است. در همین راستا، واشنگتن که خود را در بنبست عملیاتی میبیند، ناگزیر دست به دامن دیپلماسی منطقهای از کانال مسقط شده تا بتواند با کمترین هزینه حیثیتی، راهی برای خروج از بحرانی که خود خالق آن بوده، بیابد.
