بعد از گذشت چند قسمت از پخش «بیگناه» به کارگردانی مهران احمدی در شبکه نمایش خانگی، هادی اعتمادی مجد در یادداشتی به این سریال پرداخت.
سوره سینما – هادی اعتمادی مجد: سید فیلد علیه الرحمه الگویی در سینما داشت که بر اساس آن میگفت یک فیلمنامه کارآمد باید بتواند در ۱۰ دقیقه اول، شخصیتهایش را درست و جوری معرفی کند که تماشاگر ویرش بگیرد فیلم را تا آخر دنبال کند.
سازندگان سریال «بیگناه» گویا چیزی در این باره شنیدهاند و در همان قسمت اول، یک لشکر آدم را به عنوان شخصیت کنشگر و حراف ریختند توی قاب. طی یک ساعت نخست سریال همین طور از در و دیوار و فلش بک و فلش فوروارد، کاراکتر اصلی و فرعی می بارید توی داستان. همه هم به زور می خواستند در چند ثانیه، سجل احوال و مناسبات و قصه شان را در موجزترین حالت ممکن روی داریه بریزند. آیا این تاکتیک تابلویی برای زیر فرش کردن لاغری و عمق اندک روایت بوده است؟! تمهیدی که هرچند در ابتدا به گنگ شدن روایت و سردرگمی موقت تماشاگران انجامید، اما در ادامه بستری فراهم کرد تا با ورود به خرده قصه های هر یک از شخصیتها حول محور داستان اصلی، هجوم داستانک ها، تکراری بودن ستون اصلی و پیرنگ را خنثی کند.