هادی اعتمادی مجد در یادداشتی به فصل چهارم سریال «نون خ» به کارگردانی سعید آقاخانی پرداخت.
سوره سینما – هادی اعتمادی مجد: حتی اگر مخالف کمدی تلویزیونی «نون خ» باشید و ضعفهای آنرا بواسطه نزدیکی اجباری اش با استانداردهای سلیقه ای صدا و سیما برنتابید، باز نمیتوانید منکر ملاحت کاراکترهایش شوید. آدمهایی که از ابتدا، پیکربندی نسبتاً قرص و محکمی داشته اند و در مجالست با بازیگرانی اغلب ناشناخته، اما سرشار از انگیزه و مستعد، پر و بال گرفته اند.
ضمن اینکه هرچند بر نحوه قصه پردازی در سری مجموعه «نون خ» انتقاداتی وارد هست، اما در همین ورژن فعلی همچنان متن صرفاً در پی خنده گرفتن و مسخره بازی نیست و مصرانه در دل رسانه ای مملو از محافظه کاری، به دل شوخی های سیاسی و اجتماعی می زند. ملاحظات معمول عادت شده را کنار می گذارد و حتی به سیستم نقد وارد می کند. بر همین اساس، طرح دیالوگ «حداقل اشتباهی را که کرده ای بپذیر، بلکه مرهمی شود بر آلام دل همه مان» از زبان روژان(با بازی هدیه بازوند) خطاب به رامین(امیر سهیلی) در مذمت تیری که ابتدا به نظر می رسد به خطا زده، آن هم در تلویزیون، نه یک جمله ساده در سکانسی از سریالی کمدی، بلکه حاوی پیام و هشداری جدی و نیشدار است. همچنین مقایسه تفاوت های فرهنگی و سطح اقتصادی دِه پایین(محل وقوع رویدادهای قصه) و دِه بالا، و کدهای متعددی که در این راستا داده می شود، اصولاً با خاصیتی اصلاح گرانه تعبیه شده اند و نمودهای آن را در جامعه امروز ایران باید جست.