
«پاییزبرگ»، رویدادی که بهقصد گسترش و توجه به هنر معاصر، در قالب گفتمانی محیط زیستی و شهری، و بههمت مؤسسه توسعه هنرهای تجسمی و همکاری دانشگاه هنر ایران، وزارت امور خارجه و شهرداری منطقه ۱۲ تهران شکل گرفته است.
ایده اولیه این رویداد، به پاییز ۹۶ بازمیگردد؛ زمانی که فرشته زمانی، دبیر این جشنواره، در حوالی بافت تاریخی بین دانشگاه هنر تا میدان مشق، نگاه متفاوتی به رنگها و برگهای پاییزی داشت و تصمیم گرفت توجه مردم و هنرمندان را به تغییرات طبیعت در شهرها معطوف کند. آنهم در شهری که روزبهروز بیشتر بین ساختمانها و هوای دودگرفته گم میشود. موضوعی که زهرا حبیبیخسروشاهی، هنرمند معاصر، هم به آن اشاره میکند و میگوید: «ما در روزگاری زیست میکنیم که روزبهروز شاهد زوال و نابودی بخشی از محیط زیستمان هستیم؛ مثل آنچه که درمورد آتشسوزی جنگلهای هیرکانی، یا خشکشدن تالابها و دریاچهها میشنویم. در این وضعیتی که هر روز، بخشی از محیط زیست را از دست میدهیم و تدبیر چندانی هم برای آن اندیشیده نمیشود، باید هنر محیطی، با دقت بیشتری مورد توجه قرار بگیرد؛ اتفاقی که در ایران هنوز نوپاست و جا نیفتاده، چراکه هنوز تصور بر این است که هنر باید در چارچوب و محصور در دیوارهای گالری باشد.»
