قیصر امینپور نهفقط برای شعرها و نوشتههایش، نهفقط برای استادی و انسانیتش، که برای تغییر و تحولش، که برای تحملش دوست داشته شد
وقتی هم که رفت، دوروبریهایش او را گوشه امنی نشاندند که «در شهر شما باری اگر عشق فروشی است/ هم غیرت آبادی ما را نفروشید». اشعار و حرفها و درسها و دوستهایش را نشانه آوردند که او مال کسی نیست که صاحب شوید. بگذارید زخمهایش پنهان بماند. بگذارید شعرهایش برای همان مردمانی بماند که حتی برای جلد کهنه شناسنامههایش هم غصه میخورد.
