آمدگان و رفتگان – درباره نسل جدید انجمنهای دانشجویی
شبیه یک گلدان عزیز که قبل از مهاجرتت به یک قاره دیگر با دلواپسی دست یک آدم امین میسپاریاش و تاکید میکنی، کدام کنج خانه نورش مناسب است و هفتهای چند مرتبه آب میخواهد و مثلا شش ماهی یک بار باید خاکش را عوض کند! اگر فرض را بر این بگیریم که انجمنهای دانشگاهها آنقدر خوب کار کرده باشند که میان دغدغه دانشجوها رخنه کرده باشند و اتاقشان خاک نخورد، هر سال وقتی بچههای قبل کلید را به تیم جدید تحویل میدهند، حال سپردن یک گلدان گل قبل از مهاجرت را دارند. حالا شما تصور کن کسی که گل را دستش میسپاری، بداند وقتی برگهایش زرد میشود، دقیقا چی کم دارد، یا چقدر باید آبش بدهد تا هفتهای یک گل بدهد. خلاصه گل شما را بلد باشد! یعنی شما یادش داده باشی!