افزایش تحصیلات زنان در ایران با رشد متناسب اشتغال آنها همراه نشده و بخش بزرگی از زنان تحصیلکرده همچنان سهم محدودی از بازار کار دارند؛ شکافی که به هدررفت بخشی از سرمایه انسانی کشور منجر شده است.
تازه ترین دادههای بازار کار نیز نشان میدهد مسئله فقط «بیکار بودن» نیست؛ بخش قابل توجهی از زنان اساساً ازجستوجوی شغل خارج شدهاند و همین خروج، ابعاد واقعی هدررفت سرمایه انسانی زنان را پنهان میکند.
در ایران یک تناقض مهم شکل گرفته است؛ازیک سو، دختران سهم بالایی از متقاضیان ورود به دانشگاهها را تشکیل میدهند و بیش از نیمی از دانشجویان را زنان تشکیل میدهند؛ از سوی دیگر، مشارکت اقتصادی زنان همچنان در سطح بسیار پایینی قرار دارد.

