به گزارش خبرنگار مهر؛ پرسش محوری گزارش این است که امتیاز ایران در شاخص توسعه دولت الکترونیکی سازمان ملل متحد یا «EGDI» دقیقاً در چه زنجیرهای ساخته میشود، دادههای مؤثر بر آن در اختیار کدام دستگاهها قرار دارد و چه نهادی مسئول تبدیل عملکرد داخلی کشور به داده معتبر و قابل ارزیابی در سطح بینالمللی است.
اهمیت این پرسش از آن جا ناشی میشود که برنامه هفتم پیشرفت، دستیابی ایران به رتبه ۷۵ جهانی شاخص توسعه دولت الکترونیکی تا پایان برنامه را به یک هدف کمی تبدیل کرده است.
مسئله رتبه ایران، پیش از آن که فناورانه باشد، نهادی است