در روزهای جشنواره فیلم فجر تهدید و خفتگیری مجازی توسط خارجنشینها به ابزار تازهای برای حذف و فشار تبدیل شده؛ فشاری که اینبار، بیش از همه، هنرمندان داخل کشور را نشانه گرفته است.
حالا بعد از اتفاقات تلخ دی ۱۴۰۴ دوباره این فضا التهاب بیشتری به خود گرفته؛ تا جایی که مدتی است فضای جامعه طوری شده که انگار هیچکس حق انجام کار و اشتغال معمولی خودش را هم نباید داشته باشد. هر کسی، از هنرمند و ورزشکار گرفته تا خبرنگار و بازیگر، ناخواسته باید تکلیفش را با خارجنشینها روشن کند و با کار کردن به آنها بفهماند یا با این طرف است یا آن طرف. در نتیجه کسانی امثال احسان کرمی و اشکان خطیبی که خودشان روزی در همین محیط رشد و نمو داشتند به افراد زورگویی تبدیل میشوند که زیست را برای همصنفهای سابقشان سخت و سختتر میکنند چیزی که با هر مسلک و دیدگاهی که به آن نگاه میکنی بیشتر از مبارزه شبیه یک خفتگیری تمام عیار در دنیای مجازی به حساب میآید.
از فرار تا تحریک و کشتار جوانان