یک اقتصاددان ضمن هشدار نسبت به آثار افزایش نرخ سود بر سرمایهگذاری و تولید، گفت: مشکل اصلی شبکه بانکی در ناکارآمدی ساختاری نهفته است و نباید هزینه این ناکارآمدی به متقاضیان تسهیلات تحمیل شود.
وی افزود: در همه کشورهای دنیا برای جذب سپردهها، نرخ سودی تعیین میشود که برای سپردهگذاران جذاب باشد. در واقع دو سوی بازار پول، یعنی سپردهگذاران و متقاضیان تسهیلات، مقابل یکدیگر قرار دارند و نحوه تنظیم این رابطه میتواند به ساماندهی بازار پول و تأمین مالی منجر شود یا برعکس آثار منفی بر جای بگذارد. همانند سایر بازارها، در اینجا نیز عرضه و تقاضا تعیینکننده هستند. بخشی از تقاضای تسهیلات به تأمین مالی بنگاههای تولیدی مربوط میشود، بخشی برای خرید کالاهای مصرفی است و بخشی نیز به فعالیتهای سفتهبازانه اختصاص دارد. در ایران افراد زیادی تسهیلات دریافت میکنند و آن را صرف خرید ارز یا فعالیتهای مشابه میکنند که موجب برهم خوردن تعادل بازارها میشود.