سما بابایی | نبرد رستم وسهراب» به کارگردانی حسین پارسایی یکی از پروژههای عظیم تئاتری است که به زودی در باشگاه انقلاب با حضور جمعی از ستارگان روی صحنه میرود این در حالی است که طی این سالها پارسایی و برخی دیگر از کارگردانان تئاتری تلاشهایشان برای تولید آثار عظیم صحنهای منجر به ساخت نمایشهایی چون «رمئو و ژولیت»، «بینوایان»، «سی»، «الیورتویست»، «مری پاپینز»،«هفت خوان اسفندیار» و… شده است.
به گزارش فیلمنیوز، روزگاری تئاتر ایران یک سالن اصلی داشت با ظرفیتِ 570 نفر و یک تالار وحدت با گنجایش حدود هفتصد نفر مخاطب؛ بقیه هر چه بود سالنهای کوچک بود که حالا اصلا دیگر نشانی هم از خیلیهایش نیست یا اگر هست به سیاقِ گذشته، چندان پرفروغ نیست. در همان سالنهای تنگ و تاریک و بیامکانات اما، اجراهایی روی صحنه میرفت از بزرگانی که هنوز که هنوز است، اسمشان که میآید، آدمها (یعنی آنهایی که دل در گرو هنر دارند)، به احترامشان بیاختیار میایستند. خوب یا بد اما آن تئاتر، برای یک قشرِ خاص بود. برای روشنفکر جماعت، برای هنرپیشه و نقاش و خطاط و نویسنده و شاعر. مردم اصلا خودشان را در جایگاهی نمیدیدند که بروند یک سالن و تئاتر ببینند. میرفتند هم چیزی سر در نمیآوردند. زمانه حالا اما عوض شده است. این خوب است یا بد؟ کسی چه میداند. فقط میدانیم که این روزها، روزهای تئاترهای بزرگ است با ستارههای سینما و طراحیهای لباس و صحنهی پرزرق و برق و موسیقیهایی که تعداد نوازندگانش سر به فلک میکشد. نمایشی که مخاطبان اصلی آن دیگر مردم هستند و نه خواص. یادِ آقای بهروز غریبپور همیشه سبز است که او بنیانگذارِ ترسیم شکلی از تئاتر است که مخاطبان گسترده داشته باشد.