چارسو پرس: برای بسیاری از سینمادوستان نسل جوان، فیلمهای ورنر هرتسوگ حکم دروازه ورود به دنیای سینمای هنری اروپا را دارند؛ آثاری که تماشاگر را آرامآرام با سینمایی متفاوت، جسور و عمیق آشنا میکنند. این موضوع به هیچ وجه به معنای کماهمیت دانستن ارزش هنری یا عمق فکری آثار او نیست، بلکه یادآور خاطرهای شخصی از نخستین مواجهه با فیلم «آگیری، خشم خدا» است؛ زمانی که در سنوسالی کم این فیلم را دیدم و مدام نگران بازیگرانی بودم که روی پرده حضور داشتند. این نگرانی، هم هیجانانگیز بود، هم ترسناک و مهمتر از همه، تجربهای کاملاً متفاوت از هر فیلم دیگری که تا آن زمان دیده بودم. تصاویر این فیلم هیچ شباهتی به تصاویر رایج سینما نداشتند.