اقتصاد ۲۴- نوژن اعتضادالسلطنه- “اگر امپریالیستهای آمریکایی اندکی ما را تحریک کنند، ما از آغاز یک حمله اتمی پیشگیرانه علیه آنان دریغ نخواهیم ورزید. ایالات متحده باید انتخاب کند! این به شما بستگی دارد که ملتی به نام ایالات متحده در این کره خاکی وجود داشته باشد یا خیر”. این بخشی از اظهارات “کیم جونگ اون” رهبر کره شمالی بود. پرخاشگری لفظی او صرفا به ایالات متحده محدود نشده است.
در آوریل ۲۰۱۴ میلادی یکی از آژانسهای خبری دولتی کره شمالی از “پارک گئون هه” رئیس جمهور اسبق کره جنوبی تحت عنوان “روسپی کثیف” یاد کرد و “باراک اوباما” رئیس جمهور وقت آمریکا را “دلال محبت” او نامید. هم چنین، پس از اعدام “جانگ سونگ تائک” شوهر عمه “کیم جونگ اون” رسانههای کره شمالی او را بدتر از سگ” دانستند و اعلام کردند که “به دلیل طمع قدرت عقل خود را از دست داده بود و دائما نقشه میکشید تا برنامههای شیطانی اش را در ارتش اجرا کند”. هدف قرار دادن سایرین و دشمن خواندن آنان و لفاظی به سبک حکمرانی خاندان کیم در سالیان گذشته تبدیل شده است. با این وجود، این دشمن سازی و دشمن قلمداد کردن سایرین پیامدهای وخیمی برای اقتصاد، عرصه حکمرانی و معیشت روزانه کره شمالی به همراه داشته است.
کره شمالی از چه مدل اقتصادیای پیروی میکند و چه تحولاتی در این مدل در گذر تاریخ رخ داده است؟ روابط آن کشور با روسیه، چین و ایالات متحده در چهار سال پیش روی ریاست جمهوری “دونالد ترامپ” در آمریکا چگونه خواهد بود؟ آیا الگوبرداری از مدل کره شمالی توسط ایران اقدامی عاقلانه خواهد بود؟