اقتصاد ۲۴- نوژن اعتضادالسلطنه- زمانی که “دارا خسروشاهی” کودک بود در یک مجتمع خانوادگی بزرگ در فرمانیه در شمال تهران سکونت داشت. پدربزرگ و عموهایش در دهه ۱۹۵۰ میلادی یک تجارت داروسازی (از جمله تولید دارو و تولی پرس) را راه اندازی کرده بودند که به شرکتی عظیم تبدیل شده بود. هم چنین، خانواده او از کارآفرینان و بنیانگذاران بزرگترین تولید کننده شیرینی و شکلات ایران و خاورمیانه یعنی گروه صنعتی “مینو” و هم چنین شرکت سرمایهگذاری “البرز” نیز بودند.
این خانواده یکی از ثروتمندترین خانوادههای ایران بودند، یکی از معدود خانوادههایی که ثروت شان به نفت یا نظام سلطنتی وقت وابسته نبود. مجتمع آنان چندین خانه داشت که خانواده گسترده “خسروشاهی” در آن ساکن بودند. هم چنین، یک زمین فوتبال، زمین تنیس و چندین استخر شنا در آنجا وجود داشت.
“دارا” زمانی که ۹ ساله بود در سال ۱۹۷۹ میلادی همزمان با وقوع انقلاب در ایران مجبور به ترک وطن شد. خانواده خسروشاهی عموما از سیاست دوری گزیده بودند اگرچه یکی از عموهای او (کاظم) در فاصله سالهای ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۸ میلادی وزیر بازرگانی دولت “جمشید آموزگار” نخست وزیر وقت ایران بود. “کاظم خسروشاهی” یکی از موسسان اتاق بازرگانی تبریز نیز بود.