
نگاهی به مستند پگاه آهنگرانی در جشنواره کن که باعث تمرکززدایی از جنایات آمریکا علیه ایران میشود
به گزارش مجله خبری نگار، روزگاری بود که سینماگران جشنوارهای ایران عبارت سیاهنمایی را یک اتهام بدبینانه نسبت به خود یا حتی نوعی توهم توطئه قلمداد میکردند و اصرار شدیدی داشتند که بگویند موفقیتهایشان در فستیوالهای خارجی صرفاً دلیل قابلیتهای هنری بوده است. آیا هنوز هم فیلمسازانی را داریم که سعی داشته باشند چنین چیزی را اثبات کنند؟ در حال حاضر چند سالی میشود که جشنواره کن اجازه ورود فیلمهایی را که توسط بدنه خود سینمای ایران ساخته شده باشند نمیدهد و از میان فیلمسازان ایرانی تنها آنهایی میتوانند در این رویداد حاضر شوند که اثرشان با بودجه فرانسوی و با ممیزی نهادهای فرهنگی فرانسه در مراحل پیشتولید، تولید و پس از تولید ساخته شده باشد.
