اصولا دولت فعلی در پروسه تولید فیلمهای حاضر در چهلمین جشنواره فیلم فجر تاثیر چندانی نداشته و صرفا توانسته از میان آنها چندتایی را دستچین کند.
سوره سینما – میلاد نجفی :از اوایل پائیز به روال سالهای گذشته، قطار جشنواره فیلم فجر به راه افتاد. البته طبیعی بود که امسال و به دلیل تغییر دولت و پیرو آن مسئولان فرهنگی، این پروسه کمی با تاخیر رخ بدهد و همین هم اتفاق افتاد. اما نهایتا با معرفی دبیر جشنواره دوره چهلم فیلم فجر، ستاد جشنواره مسئولانش را شناخت و تیم رسانهای هم کارش را آغاز کرد. رئیس سازمان سینمایی، دبیر جشنواره و دیگر مدیران ارشاد درباره کم و کیف دوره چهلم صحبت میکردند و میکنند. اما چرا به این مساله ورود کردیم؟ در این یادداشت قصد ورود به بررسی فیلمهای احتمالی و کیفیت فنی آنها نداریم. درادامه این نوشته میخواهیم به مسالهای اشاره کنیم که ظاهرا توسط مدیران ارشاد کمتر به آن توجه شده است.
مدیران سازمان سینمایی و جشنواره از همان ابتدای فعالیت تا به امروز در قالب مصاحبه و یادداشتهای مختلف تمرکز ویژهای روی چارچوبهای فرهنگی و محتوایی داشتهاند. یعنی دائما درحال اشاره و مرور اصول فرهنگی و آرمانهای انقلاباند. این رویه در یک حالت عادی نه تنها لازم که واجب است. این جزو مقدمات فکری برای سیاستگذاری مدیران فرهنگی در جمهوری اسلامی است. انقلابی که کلیدواژه و اصولا روش مبارزهاش فرهنگی و اجتماعی بوده و مدعی است که صدورش از کانال فرهنگی است، کاملا طبیعی است که مدیران سینماییاش هم به دنبال همان گفتمان در سینما و خصوصا جشنواره فیلم فجر باشند. جشنوارهای که بیشک مهمترین و گستردهترین رویداد فرهنگی کشور است. جشنواره فیلم فجر به نوعی بهار سینمایی کشور است که نقش مهی در ترکیب اکران سال آینده سینمای ایران دارد. اما آیا باید نگاهی واقعبینانه درباره وضعیت فرهنگی و بسط گفتمان انقلاب در جشنواره داشته باشیم یا صرفا آن را محدود به شعار یا مصاحبه کنیم؟