محسن صفاییفرد، داور بخش نماهنگ چهارمین جشنواره بینالمللی چندرسانهای میراثفرهنگی در گفتوگو با میزان با اشاره به آثار ارائهشده در این بخش بیان کرد: در یک جشنواره فرهنگی، آنچه در قالب نماهنگ اهمیت ویژهای دارد، تلفیق موسیقی بهمثابه میراث فرهنگی با تصویر متناسب و متناظر با آن است. در میان آثار امسال، نماهنگهایی وجود داشت که تماشای آنها بهراستی دلنشین و قابل تأمل بود و نشان میداد پرداختن جشنواره میراثفرهنگی به حوزه موسیقی، چگونه میتواند به انتقال سنتها، میراث موسیقایی و میراث هنری کشور از طریق تصویر کمک کند.
وی ادامه داد: در برخی آثار، چهرههای شاخص موسیقی مقامی و نواحی ایران با پرداختی تصویری مناسب معرفی شده بودند؛ آثاری که برای هر هنرمندی که بهدنبال خلق کارهای ممتاز و متمایز است، وسوسهبرانگیز به نظر میرسد. حوزه میراثفرهنگی در بخش نماهنگ، به باور من، چشمهای زاینده از سوژههاست که میتواند علاقهمندان این عرصه را به خود جذب کند و آثار قابلتوجهی نیز در این حوزه دیده شد.
این داور جشنواره با طرح ایدهای تازه افزود: در جریان تماشای آثار، به این نتیجه رسیدم که پیوند موسیقی با بناهای معماری ایرانی میتواند حتی به شکلگیری یک گونه تصویری مستقل منجر شود؛ چیزی که میتوان از آن با عنوان «موسیقی و بنا» یاد کرد؛ جایی که موسیقی و ابنیه تاریخی، روایتگر یکدیگر میشوند و تصویری جذاب از معماری و موسیقی ایرانی خلق میکنند.