روزگارِ ناخوشِ تنها صنعت بومی ایران

روزگارِ ناخوشِ تنها صنعت بومی ایران

موانعی باعث شد تا فرش ایرانی که روزی جایگاه اول را در جهان داشت و بیش از ۴۰۰ میلیون دلار درآمد برای کشور داشت، این درآمد به یک چهارم برسد و تولیدکنندگان و صادرکنندگان به سختی درحال ادامه فعالیت هستند. در این گزارش به اصلی ترین چالش های این صنعت خواهیم پرداخت.
يکشنبه ۱۴ آبان ۱۴۰۲ – ۱۵:۴۳

 

به گزارش بازارکار به نقل از خبرنگار ایمنا، هنوز خبری از مردم نیست و به ر می‌کنند.

فرش ایرانی تنها صنعت بومی سازی شده کشور است که تقریباً می‌توان در تمام شهرها و روستاهای ایران بافنده‌هایی را دید که در تولید این محصول مشغول به کار هستند.

در سال‌های گذشته بیش از یک میلیون و ۳۰۰ هزار نفر به قالیبافی اشتغال داشتند که همراه با خانواده‌های خود و اصناف مرتبطشان جمعیتی حدود ۹ میلیون نفر را در بر می‌گرفت، اما آنها امروزه با چند مشکل اصلی از جمله بالا رفتن قیمت تمام شده، نداشتن شناسنامه برای اصالت فرش، کمبود بافنده، نبود حمایت لازم و به ویژه تصویب قانون تعهد بازگشت ارز حاصل از صادرات مواجه هستند.

درواقع در سال ۱۳۹۷ و همزمان با تشدید تحریم‌های ظالمانه آمریکا بانک مرکزی قانون تعهد بازگشت ارز حاصل از صادرات را تصویب و بازه زمانی شش ماهه را برای بازگشت ارز تعیین کرد، این موضوع باعث شد تا بسیاری از تولیدکنندگان و صادرکنندگان فرش نتوانند به خوبی در این صنعت فعالیت کنند.

منبع :بازارکار جهاد دانشگاهی

اشتراک‌گذاری