تاروپود نقاشی ایرانی در سینمای علی حاتمی

به مناسبت سالروز تولد علی حاتمی، کامبیز حضرتی منتقد سینما در یادداشتی به این کارگردان شهیر سینمای ایران پرداخت.

به مناسبت سالروز تولد علی حاتمی، کامبیز حضرتی منتقد سینما در یادداشتی به این کارگردان شهیر سینمای ایران پرداخت.

سوره سینما کامبیز حضرتی : یاد کردن از علی حاتمی محدود به تقویم و هنگام ولادت و فوت این سینماگر نمی‌شود، او هنرمندی حاضر در مباحث سینمایی و سینماگری محبوب است. این محبوبیت منوط به سلیقه‌‌ی یک شخص یا چند شخص محدود نمی‌شود، بلکه او به اعتبار کارنامه و آثار درخشانی که از خود باقی گذاشته است (آثاری که در تاریخ سینما باقی مانده‌اند) محبوب و ماندگار است. ممکن است سلایق مختلف او را با فیلم‌های مختلف‌اش به جا بیاورند اما اجماعی بر سر کارهایش وجود دارد. به طوری که با گذشت سال‌ها از درگذشت سازنده‌اش و از زمان ساخت فیلم‌هایش این آثار گرد فراموشی به خود ندیده‌اند. «مادر» همچنان کارکرد دارد، به همان گونه که «سوته‌دلان»، «دلشدگان»، «طوقی»، «حسن کچل»، «ستارخان» و سریال‌هایش.

هاوارد سوبر؛ استاد برجسته و مدرس تراز اول سینما در کتاب ارجمندش «قدرت فیلم» برای نشان‌دادن ماندگاری «فیلم‌های محبوب به یاد ماندنی» خصیصه‌ای را معرفی و مد نظر قرار می‌دهد که قابلیت تعمیم دارد. به زعم او فیلم‌های به یاد ماندنی و محبوب آثاری هستند که «در دوره‌ی خودشان محبوب بوده‌اند.» اما این محبوبیت فقط به جلب کردن توجهات و نظرات مختلف در یک برهه‌ی زمانی و دوره‌ی خاص محدود نمی‌شود. او همچنین اشاره می‌کند که این فیلم‌ها «دست‌کم تا ده سال محبوب مانده‌اند. بسیاری از فیلم‌ها در سال اکران‌شان خیلی خوب می‌فروشند، اما هیچ‌کس نمی‌خواهد آن‌ها را دوباره ببیند. به گمانم انتظار زیادی نیست اگر تاکید کنیم فیلمی که می‌خواهد واجد صفت «به یاد ماندنی» شود باید دست‌کم ده سالی محبوب مانده باشد.

منبع  : سوره سینما

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *