منوچهر شاهسواری، دبیر جشنواره با تصمیماتی مانند حذف هیئت انتخاب مستقل، لغو وعدههای غذایی، حذف کارتهای فیزیکی به نفع کیوآرکد و احتمالاً تعطیلی بولتن روزانه، هدف خود را چابکسازی و کاهش هزینهها اعلام کرده است. این تصمیمات در حالی اتخاذ میشود که سخنگوی کمیسیون فرهنگی مجلس از کاهش ۵۰ درصدی هزینههای برگزاری نسبت به سال گذشته خبر داده است. در نگاه نخست این اقدام در شرایط دشوار اقتصادی حرکتی عقلایی و مسئولانه جلوه میکند، اما پرسش اساسی اینجاست آیا این کم هزینه کردن لزوماً به معنای بهتر شدن است؟ یا آنکه با نادیده گرفتن اصول مدیریت رویدادهای فرهنگی و حذف سرمایهگذاریهای ضروری در درازمدت به اعتبار، کارآمدی و حتی اقتصاد جشنواره آسیب زده و در آینده نیازمند هزینههای گزاف ترمیمی خواهیم بود؟
هر یک از این تصمیمات فارغ از نیت اولیه میتواند تبعاتی فراتر از صرفهجویی مالی داشته باشد:
۱- حذف هیئت انتخاب، تمرکز قدرت یا کارآمدی؟