گاهی والدین با چالشی مواجه میشوند که نمیدانند ریشهاش در کجاست: چرا فرزندشان به حرفهایشان گوش نمیدهد؟ چرا درخواستها و هشدارهایشان نادیده گرفته میشود؟ آیا این «نافرمانی» نشانه لجبازی کودک است یا مرحلهای طبیعی از رشد او؟ پاسخ به این پرسشها، نیازمند درک دقیقتری از روانشناسی کودک و نوجوان است.
به گزارش مجله خبری نگار، در روزگار ما که سرعت تغییرات رفتاری و فکری کودکان و نوجوانان سرسامآور است، دیگر نمیتوان با نسخههای قدیمیِ تربیتی، مسیر تربیت را ادامه داد. بچههای امروز، حرف شنویشان را با منطق، احترام و تعامل معنا میکنند، نه با فرمان و اطاعت؛ و والدینی که این تفاوت را نبینند، ناخواسته وارد یک میدان فرسایشی خواهند شد؛ میدان سوءتفاهمها، لجبازیها و سکوتهای سرد. برای فهمیدن اینکه چرا فرزندان گاهی گوش نمیدهند، اول باید دانست چگونه باید شنیده شوند.