اقتصاد۲۴- در حالیکه هنوز آوار موشکها از سیمای شهرها پاک نشده، نشانههای جنگ از سبد معیشت مردم سر برآوردهاند؛ تورمی که پیش از جنگ نیز افسارگسیخته بود، حالا با بحران دسترسی، کمبود و گرانی مضاعف آمیخته شده است.
جنگ ۱۲ روزه شاید کوتاه بود، اما زخمی که بر پیکر نحیف اقتصاد ایران برجای گذاشت، بهوضوح نشان داد اقتصاد کشور حتی توان ایستادگی در برابر یک شوک محدود نظامی را ندارد. در این شرایط، پرسش اصلی این نیست که بازسازی چگونه ممکن است، بلکه این است که اصلاً چیزی برای بازسازی باقی مانده؟ آنچه اقتصاد ایران را زمینگیر کرده، تنها تحریم یا جنگ نیست؛ بلکه انباشت سیاستهای معیوب، واگذاری منابع به حلقههای بسته قدرت، تخریب تدریجی تولید ملی، فرسایش طبقه متوسط و حذف تدریجی امنیت اقتصادی از زندگی اکثریت مردم است.
در فقدان عدالت مالیاتی، در نبود بانکهای توسعهگرا و با ادامه خصوصیسازیهای رانتی، صحبت از «اقتصاد مقاومتی» بیشتر به شوخی تلخ شباهت دارد تا یک برنامه جدی برای ترمیم ساختارهای فرسوده.
در این پیوند، «حسین راغفر»، اقتصاددان و عضو هیأت علمی دانشگاه الزهرا، در گفتوگو با «اقتصاد۲۴» از ضرورت بازگشت به سیاستهای دهه نخست انقلاب میگوید؛ دههای که با همه دشواریهای جنگیاش، حداقل دغدغه تأمین معیشت طبقات فرودست را در دل خود داشت.
راغفر در این گفتوگو، با نگاهی بیپرده، از بحران مشروعیت اقتصادی، فساد نظام بانکی و الزامات واقعی یک اقتصاد مردمی سخن میگوید؛ سخنانی که بیتعارف، اگر شنیده نشوند، شاید باز هم دود بحران از همانجا بلند شود که پیشتر نادیدهاش گرفتیم.
متن گفتوگوی حسین راغفر با اقتصاد۲۴ را در ادامه میخوانید:
