بازار سرمایه سال۱۴۰۳ را در حالی آغاز کرد که ریسکهای سیستماتیک ناشی از تنشهای نظامی در منطقه به اوج خود رسیده بود. فضای بیثبات سیاسی و اقتصادی، سایهای سنگین بر بورس افکنده بود و سودآوری شرکتها تحتتاثیر کجسلیقگیهای مدیریتی و سیاستگذاریهای ناکارآمد، کاهشیافت. این شرایط، نهتنها انگیزه سرمایهگذاری در بخش تولید را کمرنگ کرد، بلکه موجب شد نقدینگی از بورس فاصله گرفته و رکود سنگینی بر بازار سهام حاکم شود. نماگرهای قیمتی و ارزش معاملات، در نیمه ابتدایی سال، گواهی بر این وضعیت بودند. با برگزاری انتخابات زودهنگام ریاستجمهوری و پیروزی دکتر پزشکیان که با شعار وفاق داخلی و تعامل بینالمللی وارد میدان شد، بسیاری از فعالان بازار سرمایه امید داشتند که دولت جدید بتواند رکود سنگین بازار را بشکند، اما در کمال تعجب، شرایط به شکلی کاملا وارونه پیش رفت.