بعد از اکران «کت چرمی» در سینماها، حمید غفاریان منتقد سینما در یادداشتی به اولین ساخته حسین میرزامحمدی پرداخت.
سوره سینما – حمید غفاریان: مفهوم سینمای اجتماعی که برخی آن را به اشتباه ژانر اجتماعی میدانند (به خصوص در این زمانه که جولانگاه فیلمهای کمدی است)، اثرگذاری خود را از دست داده است. دیگر دوران ساخت فیلم در این حوزه و پرداخت به موضوعاتی که قرار است به صورت پنهان و دست و پا بسته به موضوعی خاص اشاره کند و با کنایه آن را به شخص یا دستگاه خاصی از قدرت نسبت دهد، سر آمده است و مخاطب امروز که لحظه به لحظه با یک گوشی موبایل اخبار را رصد میکند هم آن را جدی نمیگیرد و دست آخر با فیلمی نهچندان مهم و ماندگار مواجه میشویم.
«کت چرمی» اولین فیلم بلند حسین میرزا محمدی بعد از تجربه ساخت چند فیلم کوتاه است که در جشنواره چهل و یکم فیلم فجر به عنوان یکی از محصولات بنیاد سینمایی فارابی حضور داشت و این روزها به اکران عمومی رسیده است، فیلمی که میخواهد جسور باشد و چراغقوه را به جای تاریکی بتاباند و از دل پلشتیها به ذرهای امید برای ادامه حیات برسد اما این هدفگذاری نیازمند یک پرداخت کامل از موضوعی ملتهب است.
