اکوسیستم اشتغال دانش آموختگان؛ آنچه هست، آنچه نیست
من این سطور را بهعنوان کسی مینویسم که تقریبا چهار دهه، در دل مسائل آموزش، پژوهش، اشتغال و کارآفرینی این سرزمین نفس کشیده است؛ کسی که هم در کارگاههای آموزشی و مهارتافزایی بوده، هم در اتاق تصمیمسازی، هم در میدان اجرا و هم در فضای رسانهای که تلاش کرده صدای اکوسیستم اشتغال دانشآموختگان باشد. حاصل سالهایی که با دانشآموختگان امیدوار، خانوادههای نگران، مدیران درگیر محدودیتها، سیاستگذاران در تنگنای تصمیم، و کارآفرینانی درگیر بقا و رشد، گفتوگو کردهام. وقتی از » اکوسیستم اشتغال دانشآموختگان « سخن میگوییم، در حقیقت از یکی از حساسترین نقاط تلاقی آینده فردی و سرنوشت جمعی کشور حرف میزنیم. جایی که امید یا ناامیدی جوانان شکل میگیرد؛ جایی که سرمایه انسانی یا شکوفا میشود یا فرسویاز دارد که بر شناخت واقعیت و تعهد به کنش مسئولانه استوار باشد. بیستوپنج سال استمرار هفتهنامه » بازار کار «، خود گواهی است بر امکان گفتوگوی پایدار، یادگیری جمعی و اصلاح مسیر. امید آن است که این گفتوگو، با مشارکت همه بازیگران، به ساخت آیندهای شایستهتر برای دانشآموختگان ایران بینجامد. امیدی که میداند
مسیر پیشِ رو آسان نیست، اما باور دارد که سرمایه انسانی این سرزمین، شایسته افقهای بلندتری است
مرتضی پرهیزکار
رئیس پیشین سازمان همیاری اشتغال فارغالتحصیلان جهاد دانشگاهی همراه و همدل هفتهنامه » بازار کار « از آغاز تاکنون
منبع :بازارکار جهاد دانشگاهی