نقد فیلم Resident Evil: Welcome To Racoon City – اقامتگاه زوار در رفته شیطان

هر چقدر سری بازی‌های رزیدنت اویل در دنیای بازی‌های ویدیویی با اتفاقات خوبی همراه است و ریبوت آن از شماره ۷ به بعد و بازسازی نسخه‌های کلاسیکش نیز موفق بوده، همین اتفاق کاملا برعکس در عالم سینما برای این فرنچایز رخ می‌دهد. آن چندگانه سینمایی که میلا یوویچ در نقش آلیس در آنها ظاهر شده بود و هیچ ربطی به بازی نداشت که هیچ، نسخه ریبوتی که اقتباس از این سری بازی‌ها ساخته شده هم با اینکه قصد دارد به قلب هواداران نفوذ کند اما تا حد زیادی از این کار باز می‌ماند، چرا؟ با ویجیاتو باشید تا پاسخ این پرسش را پیدا کنیم.

هر چقدر سری بازی‌های رزیدنت اویل در دنیای بازی‌های ویدیویی با اتفاقات خوبی همراه است و ریبوت آن از شماره ۷ به بعد و بازسازی نسخه‌های کلاسیکش نیز موفق بوده، همین اتفاق کاملا برعکس در …

هر چقدر سری بازی‌های رزیدنت اویل در دنیای بازی‌های ویدیویی با اتفاقات خوبی همراه است و ریبوت آن از شماره ۷ به بعد و بازسازی نسخه‌های کلاسیکش نیز موفق بوده، همین اتفاق کاملا برعکس در عالم سینما برای این فرنچایز رخ می‌دهد. آن چندگانه سینمایی که میلا یوویچ در نقش آلیس در آنها ظاهر شده بود و هیچ ربطی به بازی نداشت که هیچ، نسخه ریبوتی که اقتباس از این سری بازی‌ها ساخته شده هم با اینکه قصد دارد به قلب هواداران نفوذ کند اما تا حد زیادی از این کار باز می‌ماند، چرا؟ با ویجیاتو باشید تا پاسخ این پرسش را پیدا کنیم.

طلسم ساخت فیلم موفق از روی بازی‌های ویدیویی محبوب مدتی است که شکسته شده و هالیوود کم کم دارد به فرمول درست این مهم دست پیدا می‌کند؛ البته این اتفاق برای همه فعالین این صنعت رخ نداده اما با ساخت آثاری چون پوکمون و سونیک و حتی شاید بتوان گفت Free Guy، کم کم می‌توان به ساخت اقتباس‌های خوب از بازی‌ها امیدوار بود. البته اینکه اساسا این آثار، فیلم‌های خوبی در سینما هستند و یا «فن سرویس‌های» خوبی هستند خودش محل پرسش است و باید با توجه به زاویه نگاه مخاطب به آن پاسخ داد.

منبع  : ویجیاتو

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *