
اقتصاد۲۴- میرا قربانی فر – «کارمان شده فقط به یک مشت بنیاد و سازمانهای الکی که به هیچ دردی نمیخورند پول بدهیم. بهشان گفتم آقایان این بساط باید جمع شود.» این جمله صریح مسعود پزشکیان، رئیسجمهور، در روز خبرنگار، مثل زنگ بیدارباشی بود که یکی از عمیقترین زخمهای اقتصاد ایران را دوباره یادآوری کرد: زخمی به نام بودجهخواران بیخروجی. نهادهایی که نه کارنامهای روشن دارند، نه پاسخگوی افکار عمومیاند و نه دستاورد ملموسی برای زندگی مردم.
شاید اکنون باید اذعان داشت که یکی از صریحترین سخنان رئیسجمهور در نشستی که چندی پیش با اصحاب رسانه در روز خبرنگار داشت، انتقادی بود که به شیوه تخصیص بودجه وارد کرد و گفت: «تا دلت بخواهد موسسات و بنیادهایی داریم که هیچ بروندادی ندارند و پول به اینها میدهیم، خب چرا باید به اینها پول بدهیم در حالی که معیشت مردم را نمیتوانیم تأمین کنیم؟»
حقیقت این است که جملاتی که رئیس جمهور به کار برد دیگر نه صرفاً گلایه، که هشدار به یک آفت ساختاری در نظام بودجهریزی ایران است؛ آفتی که سالهاست منابع کشور را به سمت نهادهای ناکارآمد سوق داده و فرصت توسعه و بهبود زندگی مردم را از بین برده است.
نهاد / سازمان
بودجه پیشنهادی در سال ۱۴۰۴ (تومان)
توضیحات
سازمان صداوسیما
حدود ۳۵۰ هزار میلیارد تومان
بیشترین مصرفکننده بودجه فرهنگی؛ بودجهای معادل مجموع چند وزارتخانه
شورای عالی حوزههای علمیه
حدود ۷ هزار میلیارد تومان
نهاد کلیدی در بودجه فرهنگی-مذهبی
سازمان تبلیغات اسلامی
حدود ۵ هزار میلیارد تومان
برای ترویج نماز و ارزشهای تشیع
آستان مقدس حضرت امام (ره)
حدود ۲۱۰ میلیارد تومان
از نهادهای ویژه بودجهگیر
بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس
حدود ۷۶۵ میلیارد تومان
در حوزه دفاع مقدس و فرهنگی
دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی
حدود ۹۵۸ میلیارد تومان
یکی از نهادهای مقرراتگذار فرهنگی
مؤسسه آموزشی امام خمینی(ره)
حدود ۴۵۰ میلیارد تومان
موسسه آموزشی داخل ساختار بنیادها
شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی
حدود ۳۱۲ میلیارد تومان
مسئول هماهنگی تبلیغات عمومی
ستاد احیای امر به معروف و نهی از منکر
حدود ۲۴۴ میلیارد تومان
فعالیت در حوزه اجتماعی-مذهبی
کتابخانه مجلس
حدود ۲۱۴ میلیارد تومان
یکی از نهادهای فرهنگی زیرمجموعه مجلس
