بعد از اکران «اخت الرضا» به کارگردانی سیدمجتبی طباطبایی در سینماها، سعید هاشمزاده منتقد سینما در یادداشتی به این فیلم سینمایی پرداخت.
سوره سینما – سعید هاشمزاده : زمانی که از اکران خصوصی فیلم «اخت الرضا» باز میگشتم مسائل متعددی ذهنم را مشغول کرده بود که بیشازپیش اغلب آن مسئلهها پیرامون فرم اثر و سینماتوگرافی آن بود. چیزهایی که پس از دیدن هر اثر سینمایی جلوتر از همه عناصر دیگر ذهنم را مشغول خود میکند اما به این فکر کردم که پرداخت به این جنبهها زمانی که اثری رنگ و بوی اکران را نچشیده است و میخواهد همچنان نمایشش بچرخد و بچرخد، کمی عبث مینماید زیرا باید مخاطبی باشد که تحلیل و نقد هم معنی بیابد، پس به این اندیشیدم که باید درباره مباحثی دست به قلم برد که مخاطبش فیلمساز و خبرنگار، و دستگاه تهیه و رسانه این فیلم باشد.
بالطبع پرسشهایی برآمد، از قبیل آنچه مفاهیم و تاریخ مینامیم. فیلمهای تاریخی فقط بازگوکننده تاریخ نیستند و بازنمایی یک چهره یا دوران. بلکه بیش از اینها همچون دستگاه ایدئولوژیک دوران خود به کار میافتند تا از منظر فیلمساز سوژه و تاریخ را تعریف و تفسیر کنند. چنانچه این تفاوت را در تعریف و تفسیر بازنمایی زندگی حضرت رسول(ص) نزد عقاد و مجیدی دیدیم و چشیدیم.