15 بهمن 1404
جشنواره فیلم فجر بهعنوان مهمترین رویداد سینمایی ایران، همواره عرصهای برای عرضه آثاری بوده که مدعی بازتاب دغدغههای اجتماعی و تاریخی جامعه ایران هستند.
در چهل و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر، سه فیلم «کوچ» (محمد اسفندیاری)، «سرزمین فرشتهها» (بابک خواجهپاشا) و «گیس» (محسن جسور) هر کدام با رویکردی متفاوت، کوشیدهاند تا واقعیتهای اجتماعی را از منظر خود به تصویر بکشند.
با این حال، بررسی این سه اثر آشکار میسازد که گریز از عمقبخشی و فرو افتادن در دام تقلیل گرایی چگونه میتواند از ظرفیت انتقادی سینمای اجتماعی بکاهد و آن را به بازتولیدکننده روایتهای از پیش تأیید شده تبدیل کند. این نوشتار با نگاهی تحلیلی، هر یک از این سه فیلم را نه صرفاً بر اساس کیفیت دراماتیک، بلکه بر مبنای کارکرد بازنمایی آنها در بستر اجتماعی- فرهنگی امروز ایران مورد واکاوی قرار میدهد.