ساعت شنی برای چهلودومین جشنواره فیلم فجر برگشته است، امسال ۱۲ کارگردان با فیلمهای اول خود در بخش «نگاه نو» با هم به رقابت میپردازند که باید دید آیا با آثارشان توانستهاند کلیشههای فیلمهای اول را بشکنند؟!
سوره سینما – هدیه حدادیاصل: وقتی با واژه «فیلم اولیها» مواجه میشویم، تصورمان این است که با یک فیلم سطحی، بدون تفکر و کلیشهای روبهرو هستیم. گاهی تصورمان از کارگردانانی که با اولین ساخته خود به یک جشنواره میآیند نسبت به کارگردانانی که در بخش اصلی و سودای سیمرغ حضور دارند، متفاوتتر است و خیلی هم منتظر تماشای یک اثر درخشان از آنها نیستیم؛ اما این باوری است اشتباه که در میان همه سینماییها جا افتاده است. اگر نگاهی به تاریخچه فیلمهای اولی بیندازیم که در بخش نوعی نگاه یا همان نگاه نو حضور داشتهاند، خط بطلانی روی این باور غلط کشیده میشود!
وحید جلیلوند در سال ۹۳ با فیلم «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» کلیشههای فیلم اول را شکست! محمدحسین مهدویان در سال ۹۴ فیلم اول خود را با نام «ایستاده در غبار» به جشنواره آورد، محمد کارت در سال ۹۹ با «شنای پروانه» ثابت کرد که بیش از خیلی از کارگردانان دیگر، سینما را میشناسد! سال بعد از آن کاظم دانشی با فیلمی با نام «علفزار» به جشنواره آمد که همه توجهها را به خود جلب کرد و دهها نمونه دیگر میتوان مثال زد که حالا هر کدام کارگردانان صاحب سبک در سینما شدهاند. دیگر با شنیدن نام فیلم اولیها قرار نیست لیستی از فیلمهای بیکیفیت در ذهنمان تداعی شوند و حالا منتظر تماشای فیلمهایی هستیم که کارگردانانشان حرفهای مهمی برای گفتن دارند.